Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008

Παίξε καλά κι ας χάσεις...

Από την αρχή του αγώνα έπαιζα με παίχτη λιγότερο. Άσε που έπαιζα και εκτός έδρας... Δεν πτοήθηκα όμως! Δεν έπαιξα συντηρητικά. Δεν "κλείστηκα" πίσω. Αντιθέτως μάλιστα. Έπαιξα full επίθεση. Κατά τη διάρκεια του αγώνα δεχόμουν ύπουλα "χτυπήματα". Τραυματιζόταν ο ένας παίχτης μου μετά τον άλλον. Οι θεατές παρότρυναν ασταμάτητα για την νίκη του γηπεδούχου. Κι όμως... ηθικόν; Α-ΚΜΑΙ-Ο-ΤΑ-ΤΟΝ! Στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων όμως ο αντίπαλος κέρδισε πέναλτυ... και ευστόχησε! Και ενώ κανονικά ο διαιτητής έπρεπε να "τελειώσει" τον αγώνα, για έναν περίεργο λόγο κράτησε επιπλέον καθυστερήσεις. Παραδεχόμενος την ήττα μου άρχισα απλά να παίζω πασούλες στην περιοχή μου. Ευτυχώς ο διαιτητής το αντιλήφθηκε γρήγορα και σφήριξε αμέσως την λήξη.
Παίξε καλά κι ας χάσεις, μου είπες. Δεν ξέρω αν έπαιξα καλά... Σίγουρα όμως έπαιξα fair...